ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีเงินได้พึงประเมินของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรม

1. สภาวิศวกรเป็นองค์กรควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม มีหน้าที่เกี่ยวกับการพิจารณา ออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขอประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม รวมถึงการควบคุมความประพฤติและการดำเนินงานของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 (พระราชบัญญัติฯ)

2. วิชาชีพวิศวกรรมตามมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติฯ หมายความว่า วิชาชีพวิศวกรรม ในสาขาวิศวกรรมโยธา วิศวกรรมเหมืองแร่ วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมอุตสาหการ และวิศวกรรมอื่น ๆ ที่กำหนด ในกฎกระทรวง ต่อมาได้มีกฎกระทรวงกำหนดสาขาวิชาชีพวิศวกรรม และวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม พ.ศ. 2550 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดสาขาวิชาชีพวิศวกรรม และวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม พ.ศ. 2565 (กฎกระทรวงกำหนดสาขาฯ) เพื่อเพิ่มเติมสาขาวิศวกรรม และอาศัยอำนาจตามกฎกระทรวง และข้อบังคับสภาวิศวกร เพื่อให้สภาวิศวกรออกใบรับรองความรู้ ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมระดับวิศวกรและระดับวิศวกรวิชาชีพ

จากข้อเท็จจริงดังกล่าว จึงขอหารือว่าเงินได้จากการประกอบวิชาชีพของผู้ได้รับใบรับรองความรู้ ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม ระดับวิศวกรและระดับวิศวกรวิชาชีพจากสภาวิศวกร เป็นเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากรประเภทใด

เงินได้ที่วิศวกรระดับวิศวกรและระดับวิศวกรวิชาชีพได้รับจากการปฏิบัติงานที่ทำซึ่งต้องใช้ความรู้ ความชำนาญเฉพาะด้านทางวิศวกรรม โดยมีพระราชบัญญัติฯ และกฎกระทรวงกำหนดสาขาฯ กำหนดให้ สภาวิศวกรควบคุมและออกใบรับรองความรู้ในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมระดับวิศวกรและระดับวิศวกรวิชาชีพ เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินจากวิชาชีพอิสระตามมาตรา 40 (6) แห่งประมวลรัษฎากร อย่างไรก็ดี หากเงินได้ดังกล่าวเป็นเงินที่ได้รับตามสัญญาจ้างแรงงานย่อมเข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร